Over de oprichter

"Kunst maak je op een vierkante meter."

Deze zin, afkomstig van mijn vader, bleef resoneren, lang voordat ik begreep wat erin besloten lag. Gaandeweg werd het een richtpunt, telkens terugkerend wanneer ideeën zich begonnen te vertakken of wanneer complexiteit zichzelf begon te rechtvaardigen.

De gelaagdheid van die zin werd pas zichtbaar door ermee te werken. De vierkante meter werd een vertrekpunt voor kijken, denken en ordenen. Een afbakening die ruis buitensluit en aandacht terugbrengt tot wat ertoe doet. Vanuit die begrenzing ontwikkelde zich een praktijk waarin kunst functioneert als publieke handeling en verantwoordelijkheid zichtbaar wordt.

Mijn droombeeld van de kunstenaar die ik wilde worden als kind, bleek haaks te staan op de institutionele invulling ervan op de kunstacademie. De vrijheid en autonomie die ik met kunst associeerde, raakten ondergeschikt aan beperkende kaders en hierachie. Kunst verloor daarmee haar directe relatie met de wereld. Die ervaring leidde voor mij niet tot een afwijzing van kunst, maar tot een herpositionering ervan.